BEN SENİ SEVDİM Mİ?

[sehemeh]

       Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
       Tuttum, ta içime oturttum seni
       Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
       İçtim yudum yudum güzelliğini
       Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
       Bendeydi özlemlerin en korkuncu
       Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,
       Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu
       Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
       Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
       Biri vardı ağlayan; gecelerce
       Biri vardı sana tutkun; o bendim
       Ben seni sevdim mi? Sevdim, en büyük
       En solmayan güller açtı içimde
       Ömrümü değerli kılan bir şeydin
       Sen benim bozbulanık gençliğimde
       Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya
       Bir çizgiye vardım seninle beraber
       Ve bir gün orada yitirdim seni
       Ben seni sevdim mi? Sevdim, Ya sen beni?

[kibele]

Sehemeh, paylaştığınız şiirlerin ortak noktası çok fazla kişisel olmaları.Yazdıklarımız kişisellikten ne kadar sıyrılır ve evrensel olana ne kadar yaklaşırsa o kadar edebi eser kıvamına gelir bence. Acılarımıza, sevinçlerimize, hayal kırıklıklarımıza, kısaca kendi yaşamımıza dışardan bir yabancı gözüyle bakabilmek bunları yazarken daha objektif olmamızı sağlayabilir sanırım. Böylece okuyan her kişinin tat alabileceği ve kendinden bir şeyler bulabileceği metinler üretmiş oluruz.

[hanzala]

sevgili sehemeh, belki de kendinden yola çıkarak evrensele ulaşmaya çalışıyordur.

[hanzala]

yol vardır, üzerinde güller rengi kan
yol vardır, yapraklarda hazan.

[sehemeh]

Sevgili Kibele!
Yazılarınızdan anladığım kadarıyla sıkı bir edebiyat tutkunusunuz; kimbilir belki de edebiyatçısınız. Buraya kadar herşey güzel de yalnız tuhaf karşıladığım bir nokta var, bildiğim kadarıyla edebiyatçılar yol gösterirler ama siz bana yol göstereceğinize eleştirmeyi tercih etmişsiniz, her ne kadar uslubunuz yumuşak olsa da yine de eleştirmeden yol göstermeniz bence daha makul olur. Saygılarımla.

[kibele]

Merhaba senemeh,

Yorumlarım size bir üst bakış gibi yansıdıysa kusura bakmayın. Herhangi bir okur olarak yazmıştım düşüncelerimi, yol gösterme değil ama öneri  sayılabilecek bir şeyler de demiştim kendime göre. Aşk üzerine çok şey söylenmiş bugüne kadar, söylenebilecek yeni bir şey kalmıyor bu yüzden.  Binlerce kez söylenmiş olanları, sanki bugüne dek hiç söylenmemişler gibi yazmayı denemek işe yarayabilir.

Saygılar...

[sehemeh]

Söylediklerinizi deneyeceğim İnşaallah sevgili Kibele!

[Molla Kassam]

Sayın Sehemeh;

Yazar için eleştiri kimi zaman güzergah üzerindeki  tabela gibidir. Elverir ki yazar bu tabelayı iyi okusun ve yönünü bulmak için bir işaret olarak kullansın.

İlk eleştiriye dönüp bir daha bakarsak şunları görebiliriz:

1-Çok kişisel yazılar iyi eserler değildir.
2-Yazdıklarımız kişisellikten ne kadar sıyrılır ve evrensel olana ne kadar yaklaşırsa o kadar edebi eser kıvamına gelir.
3-Acılarımıza, sevinçlerimize, hayal kırıklıklarımıza, kısaca kendi yaşamımıza dışardan bir yabancı gözüyle bakabilmek bunları yazarken daha objektif olmamızı sağlayabilir.

Saygılarımla...