Ezel Derin ERDEM

    İki gönlün çarpışmasından çıkan o kulak yırtan sesi yine sadece o deli iki gönül duyar…

    Okyanusun en derinliklerine göndermediysen yüreğini ve batık bir gemi enkazı değilsen henüz, okyanusun ortasında korsanlarla savaştıysan ve hava muhalefeti gemini bertaraf etmeye gücünü yetiremediyse, karasularına girdiğin için uyarı ateşiyle uyarıldığın halde rotanı değiştirmediysen, en sonunda da dingin bir rotada seyre daldıysan zafer senindir arkadaş.     

    Fakat batık bir gemi enkazı haline getirdiysen aşkı yüreğinde, binlerce balık ne aşkını bulabilir o sularda, ne de enkazın içinde bir yerlerde taşıdığın ganimetine ulaşabilir. Batırma gönlünü o zaman, savaş! Önüm arkam sağım solum batık gönüller enkazı…

    “Merhaba!” dediğim her iki insandan biri gerçekleri bilmiyor, diğeri bildiği halde susuyor…

    Görmediğimiz bir çok şeye bu kadar yürekten inanıp gördüğümüz şeyleri yok saymakla geçecekse bu hayat, benim tutunacak tek dalım O’na olan sevdamsa ve ölmeye değer bir şey varsa bu dünyada ölünür onun için.Yüreğim özgürdür özgür kalacak ..

    Bugün gördüğüm her iki insandan biri için ağlıyorum. Sevdalarını, umutlarını, yarınlarını, aşklarını bir enkaz haline getirmeyi başardıkları için. Ama biliyorum. Bir yerlerde gönüllerinin derinlerinde ganimetler var. Bize ait, bütünümüze, oluşumuza, varlığımıza, amacımıza ait…

   İki gönlün çarpışmasından çıkan, o kulak yırtan sesi ne zaman ki biz duyduk işte o zaman insan olduk.