Orkide KUTLU

geceler kül kokardı buralarda dillerce ağıt gökyüzümüz

budandıkça coşmuştu  ağrılarımız dudaklarımız har

önce türküler çekip gitmişti  dillerimizden

sussak susulmuyordu ve bilselerdi nasıl konuşuyorduk

sonra salındı nazlı sularda şarabi karanfil

gün yandı yakıldı

bir kız çocuğunun kekeme tebessümü devrildi yanağından

kuşlarca rüzgar kuşlarca sonra

aktı gitti sönük saçlarımızda her ahraz ağustos

bir sıkım dokunuş ellerimizde yel, toprağımız yaş bir eylül ey

çer çöp sel

yapraklarca sonbahar sonra  sonbahar yapraklarca

sussak susulmuyordu  bilselerdi nasıl  konuşuyorduk

ve  hiç yorulmadan ölünmüyordu sonra