Numan SAATÇİOĞLU

Ruh ve düşünce dünyamızın mimarlarının en mühim cihazı kalemdir. Kalem gönlümüze dokunan ve gönül tellerini inleten bir mızrap gibidir. Sermayesi mürekkep, sırdaşı kağıttır.

  Kalemin yaşı kainatınkine denk. Ve dünyanın kaderini yazan kalem bizim de alınyazımızı yazdı.

  Kalem; ruhumuzu ve kalbimizi terbiye eden, kainat kitabını yazan, kalbimize ilhamları veren, ilk emri “Oku” olan kitabı bize sayfalar halinde tenzil eden Rabb’in de tebliğ ve tedbir için  kullandığı iki mühim vasıtadan biridir. Diğeri kağıttır.

  O kalem ki yazar. Yazmak, yaymaktır. Yaymak bizim en birinci vazifemizdir. Vazifemizi; yazılanları tebliğ ve temsil etmekle yerine getirmiş oluruz. Kalemle yazan da, yazılanı okuyan da, anlatan da, yaşayan da yaymak vazifesini yapmış olur.

  Kalemi yaratan;  yazmayı ve eşyanın isimlerini de öğretti. İnsana bilmediğini öğretti. Kendini bildirmeyi murat etti ve kainatı; kudret kalemiyle nakış nakış işledi. Sonra da bilenlerle bilmeyenlerin aynı kefede olamayacağını beyan etti. Rabbini bilen ve onu tanıyan zindanda bile olsa bahtiyardır. Karanlık, bedenin dar kafesinde hapsolanlar için vardır. Madde gözündeki perdeyi kalemle yırtıp atanlar daima aydınlık bir pencereden görülmeyenleri görür ve huzura erer.

  Kalem, beyaz kağıdın kalbine bir ok gibi saplandığında şeb-i arus yaşanır. Onların birleşmesinden tevellüt eden evlatlar dünyanın dört bir köşesindeki insanların kalp ve kafa bütünlüğünü temin ederek müstakîm bir yolda istikrarla yol almalarını sağlar.

  Heybemizin bir gözünde kalemin mürekkebi, diğerinde şehitlerin kanı vardır. Kalemin damarlarında dolaşan kan daha evladır. Çünkü ilim Allah’ı bildirir, O’na yaklaştırır, O’nu sevdirir, O’ndan daha fazla korkmamız için kalbimize ve zihnimize tohumlar atar. 

  Kur’an ve Kainat Kitabı; Yaratıcı’nın yeryüzünün halifesi insanoğluna sonsuz ilim ve kudretiyle sunduğu beyanıdır. “Düşünce hazinelerinin kapılarındaki kilitleri çözen anahtar beyan, geniş merkezi hareketin, çevreyi harekete geçirmesinin düğmesi beyan, halife unvanıyla varlığa müdahale etme mevkiine yükseltilmiş insanoğlunun tahtı beyan, kalemi beyan, kılıcı beyan ve saltanatının temel kaideleri de beyandır.”

  “Bugüne kadar hiç kimse, beyanın ulaştığı makamdan daha yükseğine ulaşamamış ve hiçbir fatih ondan daha güçlü bir silaha sahip olamamıştır. Bizim dünyamızda her peygamber bir söz sultanı, her edip de o sultanların başımıza saldıkları ışığın birer gölgesidir.”

  Beyanın soluklarını yazmak ve okumak ruh ve düşünce dünyamızda yeni ufuklar açar ve filizlenmeler meydana getirir. Yazmak, okumak ve söz söylemek şeklinde tezahür eden beyan; “Kelimelerin sesi ve belli maksatların ifadesi değildir; o, aynı zamanda düşüncelerin dili, hislerimizin musikisi, kalplerimizin heyecanı, Allah’a muhatap olmanın tercümanı, ümitlerimizin de geleceğe uçurduğu altın kanatlı üveyiğidir.”

  Kelime kelamın çocuğu. Kelam da kalemin… Harflerin, hecelerin ve kelimelerin peşinden bir ömür koşanlar kelam ve kalemi Yaratan’a vasıl olurlar.

  Firavun’un sarayında büyüyen bir yetim Tûr dağına çıkarak Allah’la konuştu ve Kelimullah oldu. Kureyş kabilesinden bir yetim Hira mağarasında “oku” emrine muhatap oldu. Burak’a binip gökler ötesi alemlere yükseldi: Allah’la perdesiz kelam etti; Habibullah oldu. Ve mü’minlere hediye ile döndü: Namaz; Allah’la doğrudan muhatap olmanın yolunu açtı bize.

  Üç asır var ki kalem gurbettedir; kağıt derin bir çukura gömülmüş kendisine uzanacak elleri beklemektedir. Ancak; ne kalemin gurbeti ne de toprağın altındaki kağıdın filiz vermesi uzun sürmeyecektir. Zira kalem dilinden, halinden ve gönlünden anlayanların ellerinde yeni bir baharın şiirini yazmak için yola çıkmıştır. Ve kalem yeni bir neslin destanını yazmak için hazır beklemektedir.